search slide
search slide
pages bottom

Złote zasady, czyli jak dobrać wino do posiłku

Kolacja ugotowana, stół nakryty, goście w drzwiach, a ty nie wiesz… jakie wino wybrać do posiłku? Współcześnie znawcy wina nakazują kierować się smakiem, zapachem, kolorem itp. Jeśli jednak nie jesteś koneserem tego boskiego trunku, jest kilka złotych zasad, dzięki którym nie popełnisz faux pas, podając nieodpowiednie wino gościom.

 

Co kraj, to obyczaj. To przysłowie sprawdza się także w kwestiach doboru wina do posiłku. Na świecie jest około 16 tysięcy odmian szczepów winnych. Niewiele jest osób, które potrafiłyby rozpoznać choćby połowę z nich. Inaczej wybrałby Francuz, który wino pija często od najmłodszych lat, a inaczej Australijczyk czy Niemiec. Dobór trunku często uzależniony jest od tego, czy znamy wino, czy nam ono smakuje oraz czy jest ono w zasięgu naszego… portfela. Warto jednak zastanowić się nie tylko nad tymi kwestiami, ale także nad tym, aby kolor i słodkość wina, były dopasowane do podawanych posiłków.


Jak w zegarku

 

Każda kolacja powinna składać się z kilku części, następujących po sobie jak w zegarku. Na dobry początek należy biesiadnikom zaproponować aperitif. Następnie na stole powinny znaleźć się przekąski. Po nich danie główne oraz deser. Do każdego dania  należy dobrać odpowiednie wino. Jakie? To proste.


Wzmagający apetyt aperitif

Aperitif – słowo pochodzące z łaciny (aperire – otwierać, zaczynać). Pojawia się w języku francuskim (apéritif) oraz włoskim (aperitivo). Jest to nazwa stosowana dla określenia trunku podawanego przed posiłkiem, aby pobudzić apetyt. Najczęściej jest to ziołowy trunek o zawartości alkoholu pomiędzy 18 a 35 proc., ale także w tej roli podaje się wina słodkie, młode wina wytrawne, oraz szampana. W zależności od kraju, aperitifem może być:

- Włochy – wermut,

- Francja – pastis,

- Grecja – ouzo,

- Hiszpania – porto,

- Czechy – beherovka.


Na jeden kęs

Do przekąsek podajemy wina, pasujące do podanych przysmaków. Najczęściej nie są to potrawy ciężkie i tłuste, co za tym idzie, klasycznie podaje się je z białym lub różowym winem wytrawnym. Jeśli chodzi o sery, to do odmian twardych można zaserwować wino czerwone, do odmian miękkich, kremowych, wina białe.


A do dania głównego…

Tutaj sprawa może, ale nie musi się komplikować. Warto opierać się na klasycznym podziale, a nie grozi nam kompromitacja towarzyska. Oto podstawowe zasady łączenia win i dań:

- białe, wytrawne – drób o białym mięsie (indyk, kurczak, perliczki), ryby, owoce morza, młode sery, dania z jaj oraz zimne mięsa.

- białesłodkie – desery, lody, ciasta.

- czerwone, wytrawane – ciemne mięso, dziczyzna, dania z grzybów, drób o ciemnym mięsie (kaczka, gęś), potrawy mączne, tłuste sery.

- czerwone, słodkie – desery, lody, ciasta.

- różowe, wytrawne – dania kuchni włoskiej: pizza, spaghetti, pasta; dania z kurczaka i indyka, sałatki, owoce morza.

- różowe, słodkie – desery, lody, ciasta.


Elementarz gospodarza

Gdy wiemy już, jak dobrać kolor i słodkość wina do posiłku, warto zapamiętać jeszcze kilka zasad:

- nie należy podawać wina do dań zakwaszanych octem,

- nie podaje się wina do zup,

- wina białe powinno się serwować przed czerwonymi,

- należy zacząć od wina najmłodszego,
- wina wytrawne przed winami słodkimi,

 

- wina lekkie przed ciężkimi.

 

 Jeśli nie ufamy swoim możliwościom doboru wina, warto dokładnie czytać etykiety win dostępnych w sklepach. Producenci najlepiej wiedzą, z czym ich wino będzie smakować najlepiej 

W doborze wina może pomóc także stare porzekadło:

„Ryby, drób i cielęcina lubią białe wina, zaś pod woły, sarny, wieprze jest czerwone wino lepsze, frukty, deser i łakotki lubią tylko wina słodkie, a szampana – wie i kiep, można podczas, po i przed”.

Leave a Reply